குறிப்பிட்ட சில இயக்குநர்கள் எப்போதும் சர்ச்சைக்குரிய கருத்துகளையே தங்கள் படங்களின் மையமாக எடுத்துக்கொண்டு, அதன்மூலம் கவனத்தை ஈர்க்க முயற்சிப்பதை நாம் தமிழ் சினிமாவில் தொடர்ந்து பார்த்து வருகிறோம். அந்த வரிசையில் முக்கியமான பெயராக கடந்த சில ஆண்டுகளாக பேசப்பட்டவர் இயக்குநர் மோகன் ஜி. சமூக, அரசியல், மத ரீதியான சர்ச்சைகளுக்கு இடமளிக்கும் கதைக்களங்களை தேர்ந்தெடுத்து, அவற்றை மிக நேரடியாகவும் வெளிப்படையாகவும் திரையில் வைக்கும் அவரது பாணி, சிலரை தீவிரமாக கவர்ந்ததோடு, இன்னும் சிலரிடையே கடும் விமர்சனங்களையும் ஏற்படுத்தியது. அந்த வகையில், அவருக்கு மிகப்பெரிய அளவில் அடையாளமும் வசூல் வெற்றியும் கொடுத்த படம் ‘திரௌபதி’. அந்த படத்தின் வெற்றியை தொடர்ந்து, அதே பெயரில் இரண்டாம் பாகமாக உருவான ‘திரௌபதி 2’ ரசிகர்களிடையே எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் அந்த எதிர்பார்ப்பை இந்த படம் பூர்த்தி செய்ததா என்பதே தற்போது விவாதமாக உள்ளது.
‘திரௌபதி 2’ படத்தின் கதை, நிகழ்காலமும் வரலாறும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப்பிணையும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. வாத்தியார் பிரபாகரன் (ரிச்சர்ட்) தனது மனைவியை இழந்து, மகளை அன்போடு வளர்த்து வரும் ஒரு சாதாரண மனிதராக அறிமுகமாகிறார். தனக்கென ஒரு அமைதியான வாழ்க்கையை நடத்தி வரும் அவரிடம், ஒருநாள் ஒரு பிரச்சனையை தீர்த்து வைக்குமாறு ஒருவர் வந்து உதவி கேட்கிறார். இதன் மூலம் கதைக்கு முதல் திருப்பம் கிடைக்கிறது. இதனைத் தொடர்ந்து, ஊரிலுள்ள ஒரு பழமையான கோவிலின் பராமரிப்பு சரியாக இல்லாததை அறிந்த ஒரு பெண், அந்த பொறுப்பை தானே ஏற்க விரும்புவதாக முன்வருகிறார். அந்த கோவிலுக்குள் நுழைந்ததும், அந்த பெண் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த திரௌபதியாக மாறி, கடந்த காலக் கதையை சொல்லத் தொடங்குகிறார்.
அந்த வரலாற்றுப் பகுதிகளில், வீர வள்ளலார் பார்வையில் காடவராயன் (ரிச்சர்ட்) வளர்கிறார். வீர வள்ளலார் ஒரு நேர்மையான, மக்கள் நலன் விரும்பும் தலைவராக சித்தரிக்கப்படுகிறார். அதே சமயம், மதுரையை மையமாகக் கொண்டு கில்ஜி படைகள் மக்களை மதம் மாற்ற கட்டாயப்படுத்தி, பல கொடுமைகளை செய்து வருகின்றனர். இதற்கு இணையாக, டெல்லியில் இருந்து துக்ளக் என்ற ஆட்சியாளரின் பார்வையும் தமிழகத்தின் மீது விழ, அவர் இங்கு வருகிறார். இந்த இரு ஆட்சியாளர்களின் வருகையால், மக்களின் வாழ்க்கை முற்றிலும் சீர்குலைகிறது. ஒரு கட்டத்தில் எதிரிகளின் துரோகத்தால் வீர வள்ளலார் உயிரிழக்க, மக்களை காப்பாற்றும் பொறுப்பு முழுமையாக காடவராயனின் தோள்களில் விழுகிறது. அதன் பின்பு காடவராயன் துக்ளக், கில்ஜி உள்ளிட்ட பல எதிரிகளை எதிர்த்து போராடி, மக்களை காப்பாற்றினாரா என்பதே மீதிக்கதை.
இதையும் படிங்க: சுடிதாரில் சொக்கவைக்கும் அழகில்.. பாண்டியன் ஸ்டோர்ஸ் 2 சீரியல் நடிகை ஷாலினி.. கியூட் க்ளிக்ஸ்..!
வரலாற்று ரீதியாகப் பார்த்தால், வெளிநாட்டு படையெடுப்பாளர்களால் நம் முன்னோர்கள் அனுபவித்த துன்பங்கள் குறித்து பேசுவதற்கு ஏராளமான தகவல்கள் உள்ளன. அந்த அடக்குமுறைகள் வெள்ளையர் ஆட்சிவரை தொடர்ந்தன என்பதும் வரலாற்று உண்மை. அந்த தொடரில், துக்ளக், கில்ஜி போன்ற ஆட்சியாளர்களின் கொடுமைகளை எடுத்துக்காட்ட முயற்சித்திருப்பது இயக்குநரின் நோக்கம் என்பதை புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. ஆனால், இந்த வரலாற்றுப் பின்னணியை எவ்வளவு சுவாரஸ்யமாகவும், திரைக்கதைக்கு ஏற்ற வகையிலும் சொல்லியிருக்கிறார்கள் என்பதே முக்கியமான கேள்வியாக எழுகிறது.
படம் தொடங்கிய சில நிமிடங்களிலேயே, குறிப்பிட்ட ஒரு மதத்தினரை மட்டுமே தாக்கும் வகையிலான காட்சிகள் தொடர்ச்சியாக வரத் தொடங்குகின்றன. ஒரு கட்டத்திற்கு மேல், இந்த காட்சிகள் கதையின் ஓட்டத்தை விட, ஒரு வெறுப்புணர்வை தூண்டும் முயற்சியாகவே தோன்றுகிறது. கதைக்குத் தேவையான அளவிற்கு மட்டுமே இதை பயன்படுத்தியிருக்கலாம்; ஆனால், மீறிய அளவிற்கு இது நீட்டிக்கப்படுவதால், பார்வையாளர்களுக்கு சலிப்பையும் அசௌகரியத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது.
நடிப்பு என பார்க்கும்போது, ரிச்சர்ட் தனது பாத்திரத்திற்கு தேவையான உடல் மொழியை ஓரளவு வழங்க முயற்சித்தாலும், மற்ற நடிகர்களின் நடிப்பு பெரும்பாலும் படு செயற்கையாகவே தெரிகிறது. பல காட்சிகளில் அவர்கள் வந்து வசனம் பேசிவிட்டு செல்லும் விதம், ஒரு நாடக மேடையைப் பார்த்த உணர்வை தருகிறது. உணர்ச்சிப்பூர்வமான காட்சிகள் எதுவும் மனதில் ஒட்டவில்லை; குறிப்பாக, வீர வள்ளலார் இறக்கும் காட்சி போன்ற முக்கிய தருணங்கள் கூட எதிர்பார்த்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை.
சின்ன பட்ஜெட்டில் இப்படியொரு வரலாற்று-சமூக கதையை சொல்ல முயற்சித்திருப்பது ஒரு வகையில் பாராட்டத்தக்கது. ஆனால், திரைக்கதை சுவாரஸ்யமில்லாததால், அந்த முயற்சி முழுமையாக வெளிப்படவில்லை. மேலும், ஜோசியத்தை நம்பி குழந்தை பிறப்பதை தள்ளி போடும் தாய், குலதொழில் செய்வதை பெருமையாகச் சொல்லும் காட்சிகள் போன்ற பல பிற்போக்கு சிந்தனைகள், கதைக்குள் தேவையற்ற வகையில் திணிக்கப்பட்டுள்ளதாக தோன்றுகிறது.
துக்ளக்குக்கு பூனை என்றால் அலர்ஜி இருப்பதாக காட்டி, அதை வைத்து ஒரு “மாஸ்டர் ப்ளான்” அமைப்பதாக சொல்லப்படும் காட்சி, பேப்பரில் வாசித்தால் சுவாரஸ்யமாக இருக்கலாம். ஆனால், திரையில் அது முழுமையாக புஸ் ஆகி விடுகிறது. “இப்போது ஏதாவது பெரிய விஷயம் நடக்கப்போகிறது” என்ற எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கிவிட்டு, அதற்கு எந்தவிதமான தீர்வும் இல்லாமல் காட்சி முடிவடைவது ஏமாற்றத்தை தருகிறது. இப்படியாக, கருத்தரங்கில் நன்றாக இருந்த சில ஐடியாஸ்கள் கூட, செயல்படுத்தலில் பலவீனமாகி விடுகின்றன.
டெக்னிக்கல் அம்சங்களில் ஒளிப்பதிவு ஓரளவு நன்றாக உள்ளது. குறிப்பாக, கோவில் மற்றும் போர் காட்சிகளில் ஒளிப்பதிவாளர் தன் பங்கை சரியாக செய்துள்ளார். ஜிப்ரான் இசை சில இடங்களில் பின்னணி இசையாக உதவினாலும், கதையின் சோர்வை மறைக்கும் அளவிற்கு அது வலுவாக இல்லை. பாடல்கள் பெரிதாக மனதில் நிற்கவில்லை.
மொத்தத்தில், ‘திரௌபதி 2’ ஒரு சர்ச்சையான கருத்தை மையமாக வைத்து, வரலாற்றையும் நிகழ்காலத்தையும் இணைக்க முயற்சித்த படம். ஆனால், சுவாரஸ்யமற்ற திரைக்கதை, செயற்கையான நடிப்பு, தேவையற்ற வெறுப்புணர்வு தூண்டும் காட்சிகள் ஆகியவை சேர்ந்து, பார்வையாளர்களின் பொறுமையை சோதிக்கும் அனுபவமாகவே இது மாறுகிறது. முதல் பாகம் கொடுத்த தாக்கத்தையும் விவாதத்தையும் இந்த இரண்டாம் பாகம் உருவாக்கியதா என்றால், அதற்கு பதில் பெரும்பாலும் “இல்லை” என்பதே.
இதையும் படிங்க: 'மங்காத்தா'வை கொண்டாடும் AK ரசிகர்கள்..! 'ஏகே 64' அப்டேட் கொடுத்து ஹைப்பை கிளப்பி விட்ட ஆதிக் ரவிச்சந்திரன்..!