இந்திய திரையிசை உலகின் முன்னணி இசையமைப்பாளர்களில் ஒருவரான இளையராஜாவைச் சுற்றிய பதிப்புரிமை (Copyright) தொடர்பான சட்டப்போராட்டம் மீண்டும் முக்கிய கட்டத்தை எட்டியுள்ளது. கடந்த சில ஆண்டுகளாக அவரது இசைப் படைப்புகளின் உரிமை, ஒலிப்பதிவு உரிமை, டிஜிட்டல் பயன்பாடு மற்றும் உரிமம் வழங்கும் அதிகாரம் தொடர்பாக பல்வேறு வழக்குகள் நீதிமன்றங்களில் நிலுவையில் இருக்கும் நிலையில், தற்போது டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் வழங்கியுள்ள இடைக்கால உத்தரவு திரையுலகிலும் இசைத்துறையிலும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

சரிகமா இந்தியா லிமிடெட் (Saregama India Ltd.) தொடர்ந்திருந்த வழக்கில், தங்கள் நிறுவனத்திடம் உரிமை உள்ளதாகக் கூறப்படும் 134 திரைப்படங்களின் பாடல்கள் தொடர்பாக இசையமைப்பாளர் இளையராஜா தனிப்பட்ட முறையில் உரிமை கோர முடியாது என்றும், அவற்றை மற்றவர்களுக்கு உரிமம் வழங்கவோ அல்லது பயன்படுத்த அனுமதி அளிக்கவோ கூடாது என்றும் டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் இடைக்கால உத்தரவு பிறப்பித்துள்ளது. இந்த உத்தரவை ரத்து செய்யக் கோரி இளையராஜா தரப்பில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மனுவையும் நீதிமன்றம் தற்போது தள்ளுபடி செய்துள்ளது.

இந்த தீர்ப்பு, இசைப் படைப்புகளின் பதிப்புரிமை யாருக்கு சொந்தம் என்ற நீண்டகால விவாதத்தை மீண்டும் முன்னிலைப்படுத்தியுள்ளது. சரிகமா நிறுவனம் தாக்கல் செய்த மனுவில், 1976 முதல் 2001 வரை பல்வேறு திரைப்பட தயாரிப்பாளர்களுடன் சட்டப்பூர்வமான ஒப்பந்தங்கள் மேற்கொண்டு, அந்த திரைப்படங்களின் ஒலிப்பதிவு மற்றும் இசை தொடர்பான உரிமைகளை தங்கள் நிறுவனம் பெற்றுள்ளதாக தெரிவித்தது.

இதையும் படிங்க: வெளிநாட்டில் இருக்கிறேன்.. அதனால் நேரில் வர முடியவில்லை..!! பாக்யராஜ் மறைவுக்கு இளையராஜா உருக்கம்..!!

அந்த உரிமைகளின் அடிப்படையில், அந்தப் பாடல்களின் ஒலிப்பதிவுகளை வணிக ரீதியாக பயன்படுத்தும் அதிகாரம் தங்களுக்கே இருப்பதாகவும், இருப்பினும் இளையராஜா அந்த பாடல்களை தனது சொந்த இசைப் படைப்புகள் என்ற அடிப்படையில் பல்வேறு டிஜிட்டல் தளங்களில் பதிவேற்றுவதோடு, சிலருக்கு உரிமமும் வழங்க முயற்சிப்பதாகவும் சரிகமா நிறுவனம் நீதிமன்றத்தில் குற்றம்சாட்டியது.

இதன் அடிப்படையில், தங்களது உரிமைக்குட்பட்ட பாடல்களை பயன்படுத்துவதற்கும், அவற்றை உரிமம் வழங்குவதற்கும் இளையராஜாவுக்கு தடை விதிக்க வேண்டும் என்று நிறுவனம் கோரிக்கை வைத்தது. இந்த வழக்கில் இடம்பெற்றுள்ள 134 திரைப்படங்களில் தமிழ் சினிமாவின் பொற்கால படைப்புகளாக கருதப்படும் பல முக்கிய திரைப்படங்களும் இடம்பெற்றுள்ளன.

அவற்றில் 'அன்னக்கிளி', '16 வயதினிலே', 'முள்ளும் மலரும்', 'ராஜ பார்வை', 'நெற்றிக்கண்' உள்ளிட்ட ஏராளமான படங்கள் அடங்குகின்றன. இந்த திரைப்படங்களின் பாடல்கள் இன்று வரை வானொலி, தொலைக்காட்சி, இசை நிகழ்ச்சிகள், டிஜிட்டல் தளங்கள் மற்றும் சமூக வலைதளங்களில் தொடர்ந்து கேட்கப்பட்டு வருகின்றன. இந்தப் பாடல்களின் உரிமை தொடர்பாகவே தற்போது நீதிமன்றத்தில் முக்கிய சட்டப்போராட்டம் நடைபெற்று வருகிறது.

இந்த வழக்கை விசாரித்த டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் ஏற்கனவே இடைக்கால தடையுத்தரவு வழங்கியிருந்தது. அதன்படி, சரிகமா நிறுவனத்தின் உரிமைக்குட்பட்டதாகக் கூறப்படும் 134 திரைப்படங்களின் பாடல்களை இளையராஜா தனிப்பட்ட முறையில் பயன்படுத்தவோ, அவற்றுக்கான உரிமம் வழங்கவோ அல்லது அந்தப் பாடல்கள் மீது தனக்கே முழு உரிமை இருப்பதாகக் கூறவோ கூடாது என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டிருந்தது. இந்த இடைக்கால தடையை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்று இளையராஜா தரப்பில் மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டிருந்தது.

ஆனால் அந்த மனுவை விசாரித்த நீதிமன்றம், தற்போதைய சூழலில் இடைக்கால தடையை நீக்குவதற்கான காரணங்கள் இல்லை என்று கூறி, தடையை நீக்க மறுத்துள்ளது. இதன் மூலம், வழக்கின் இறுதி தீர்ப்பு வெளியாகும் வரை இந்த இடைக்கால உத்தரவு தொடரும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இந்த வழக்கு தொடர்பாக சட்ட நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டும் முக்கிய அம்சம், இசையமைப்பாளரின் உரிமை மற்றும் ஒலிப்பதிவு உரிமை (Sound Recording Rights) ஆகிய இரண்டுக்கும் இடையிலான சட்ட வேறுபாடாகும்.

இந்திய காப்புரிமைச் சட்டத்தின்படி, ஒரு திரைப்படப் பாடலில் பல்வேறு தனித்தனி உரிமைகள் இருக்கலாம். இசையமைப்பாளருக்கு இசைப் படைப்பின் (Musical Work) மீது உரிமை இருக்கலாம். பாடலாசிரியருக்கு பாடல் வரிகளின் (Literary Work) மீது உரிமை இருக்கும். அதே நேரத்தில், திரைப்படத்திற்காக உருவாக்கப்பட்ட இறுதி ஒலிப்பதிவின் (Sound Recording) வணிக உரிமை தயாரிப்பாளர் அல்லது அவர் ஒப்படைத்த நிறுவனத்திடம் இருக்கக்கூடும்.

அதனால்தான் இந்த வழக்கிலும் எந்த உரிமை யாருக்கு என்பது குறித்து விரிவான சட்ட விவாதம் நடைபெற்று வருகிறது. இதேபோன்ற விவகாரத்தில், 'மூடுபனி' திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற 'என் இனிய பொன் நிலாவே' பாடல் தொடர்பாகவும் டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் முன்பே முக்கியமான கருத்தை தெரிவித்திருந்தது.

அந்த வழக்கில், "காப்புரிமைச் சட்டத்தின்படி இசையமைப்பாளர் தனது இசைப் படைப்பின் மீது உரிமை கோர முடியும். ஆனால் திரைப்படத்தில் இடம்பெறும் முழுமையான பாடல் அல்லது அதன் ஒலிப்பதிவு மீது தனிப்பட்ட முறையில் முழு உரிமை கோர முடியாது. ஏனெனில் அதில் பாடல் வரிகள், ஒலிப்பதிவு மற்றும் தயாரிப்பாளரின் முதலீடு உள்ளிட்ட பல்வேறு உரிமைகள் இணைந்திருக்கின்றன" என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டிருந்தது.

அந்த தீர்ப்பும் தற்போதைய வழக்கில் முக்கிய சட்ட அடிப்படையாக பார்க்கப்படுகிறது. டிஜிட்டல் தளங்களின் வளர்ச்சியால் பழைய திரைப்படப் பாடல்கள் மீண்டும் அதிக அளவில் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. யூடியூப், ஓடிடி, இசை ஸ்ட்ரீமிங் தளங்கள், குறும்படங்கள், விளம்பரங்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு இடங்களில் பழைய பாடல்கள் தொடர்ந்து இடம்பெறுகின்றன.

இதன் காரணமாக, அந்தப் பாடல்களின் உரிமை யாருக்கு என்பது மிகப்பெரிய வணிக முக்கியத்துவம் பெற்ற ஒன்றாக மாறியுள்ளது. இந்த வழக்கின் இறுதி தீர்ப்பு, எதிர்காலத்தில் இசையமைப்பாளர்கள், தயாரிப்பாளர்கள் மற்றும் இசை நிறுவனங்களுக்கிடையேயான உரிமை ஒப்பந்தங்களில் முக்கிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று சட்ட நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.

இருப்பினும், குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் என்னவென்றால், டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் தற்போது வழங்கியுள்ளது இடைக்கால உத்தரவு மட்டுமே. வழக்கின் முழுமையான விசாரணை இன்னும் தொடர்கிறது. இறுதி தீர்ப்பின் அடிப்படையில்தான், இந்த 134 திரைப்படங்களின் பாடல்களுக்கான உரிமை தொடர்பான சட்டநிலை இறுதியாக தெளிவாகும். அதுவரை, இந்த விவகாரம் இந்திய இசைத்துறையில் மிகவும் கவனிக்கப்படும் சட்டப்போராட்டங்களில் ஒன்றாகவே தொடரும்.

இதையும் படிங்க: என் மேல இவ்வளவு பாசமா.. ரொம்ப சந்தோஷம்-யா..!! வாழ்த்து சொன்ன எல்லாருக்கும் ரொம்ப நன்றி.. வீடியோவை வெளியிட்ட இளையராஜா..!