மலையாள சினிமாவில் சமீப காலங்களில் மிகுந்த கவனத்தை ஈர்த்த இயக்குநர்களில் ஒருவர் சிதம்பரம். உண்மை சம்பவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு, மனித உணர்வுகளை ஆழமாகப் பதிவு செய்யும் அவரது கதை சொல்லும் பாணி ரசிகர்களிடையே தனித்துவமான இடத்தை பெற்றுள்ளது. குறிப்பாக ‘மஞ்சுமல் பாய்ஸ்’ திரைப்படம் வெளியான பிறகு, அவர் இந்திய சினிமா வட்டாரத்திலும் பேசப்படும் இயக்குநராக மாறினார். அந்த படத்தின் வெற்றிக்கு பிறகு அவரது அடுத்த படைப்பின் மீது மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பு உருவானது.
அந்த எதிர்பார்ப்பின் தொடர்ச்சியாக வெளியாகியுள்ள படம் தான் ‘பாலன்’. முதல் படைப்பின் தாக்கம் இன்னும் ரசிகர்களின் மனதில் இருக்கும் நிலையில், சிதம்பரம் தனது இரண்டாவது முயற்சியில் அதே உணர்வு ஆழத்தையும், அதே சமயம் வேறுபட்ட கதையமைப்பையும் கொண்டு வர முயற்சி செய்துள்ளார். படம் ஆரம்பிக்கும் காட்சியிலேயே கதாநாயகி பர்சானா (நாயகி) சிறையிலிருந்து விடுதலையாகிறார். அவரது வாழ்க்கை சாதாரணமானதாக இல்லை என்பது முதல் காட்சியிலேயே புரிய வைக்கப்படுகிறது. அவருடன் ஒரு சிறுவனும் இருக்கிறார். இருவரும் தங்களுடைய அடையாளங்களை மறைத்து, புதிய வாழ்க்கையை தேடி பல இடங்களுக்கு பயணம் செய்கிறார்கள்.

வேலை தேடி செல்லும் இடமெல்லாம் ஏதோ ஒரு பிரச்சனை உருவாகிறது. தொடர்ந்து இடம் மாற்ற வேண்டிய சூழல் உருவாகிறது. இந்த இடங்களில் அவர்கள் சந்திக்கும் மனிதர்கள், அனுபவங்கள் அனைத்தும் கதைக்கு ஒரு யதார்த்தமான அடித்தளத்தை உருவாக்குகின்றன. ஒரு கட்டத்தில் இருவருக்கும் ஒரு பாட்டியை பார்த்துக்கொள்ளும் வேலை கிடைக்கிறது. அந்த பாட்டியின் மகன் வெளியூரில் இருப்பதால் பெரிய பிரச்சனை எதுவும் இல்லை என்று தோன்றுகிறது. அந்த வீட்டில் பர்சானாவும் அவரது மகனும் சில காலம் அமைதியாக வாழத் தொடங்குகிறார்கள். சிறுவனை பள்ளிக்கு அனுப்பி, ஒரு சாதாரண வாழ்க்கையை அனுபவிக்கும் தருணங்கள் படத்தின் அமைதியான பகுதியாக அமைந்துள்ளன.
இதையும் படிங்க: அர்ஜுன் தாஸ் நடிப்பில் உருவாகியுள்ள ‘கான் சிட்டி’..!! இன்று மாலை ரசிகர்களுக்கு செம ட்ரீட் இருக்கு..!
ஆனால் இந்த அமைதி நீண்ட நாட்கள் நீடிக்கவில்லை. பர்சானாவை தேடி மீண்டும் ஒரு ஆபத்து நெருங்குகிறது. அதே நேரத்தில் பாட்டியின் மரணம் கதையில் ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையாக அமைகிறது. இந்த சம்பவம் கதையின் ஓட்டத்தை முற்றிலும் மாற்றுகிறது. பாட்டியின் மரணத்திற்குப் பிறகு பர்சானா மற்றும் அவரது மகன் மீண்டும் ஓட்டம் தொடங்குகிறார்கள். அவர்களைத் தேடி வரும் மர்மம் என்ன? பர்சானாவின் கடந்த காலம் என்ன? அவர் ஏன் அடிக்கடி இடம் மாற்றி வாழ்கிறார்? போன்ற கேள்விகள் படத்தின் மையமாக மாறுகின்றன.
படத்தின் இரண்டாம் பாதி முற்றிலும் வேறொரு திசையில் நகர்கிறது. சிறுவனின் வாழ்க்கை திடீரென எதிர்பாராத சந்திப்புகளால் மாற்றமடைகிறது. தனது தாயை தேடும் முயற்சியில் அவர் போலீசிடம் சிக்காமல் தப்பிக்க வேண்டிய சூழ்நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறார். இதற்கிடையில் போலீஸ் அதிகாரி ஒருவர் இந்த சிறுவனை பிடிக்க உறுதியுடன் செயல்படுகிறார். அந்த கதாபாத்திரம் மற்றும் சிறுவனுக்கு இடையிலான மோதல் கதையில் புதிய பரபரப்பை உருவாக்குகிறது. ஒரு வகையில் இது ஒரு ஈகோ மோதலாகவும், மனித உணர்வுகளின் போராட்டமாகவும் மாறுகிறது.

முதல் பாதியில் உருவாக்கப்பட்ட மர்மம், இரண்டாம் பாதியில் வேறு ஒரு உணர்ச்சி தளத்திற்கு மாறுவது சில பார்வையாளர்களுக்கு ஆச்சரியமாகவும், சிலருக்கு குழப்பமாகவும் இருக்கலாம். ஆனால் அந்த மாற்றமே படத்தின் தனித்துவமாகவும் பார்க்கப்படுகிறது. பர்சானா கதாபாத்திரத்தில் நடித்த நடிகை தனது நடிப்பால் முழுப் படத்தையும் தாங்கிச் செல்கிறார். ஒரு தாய், ஒரு குற்றம் சாட்டப்பட்டவர், மற்றும் தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு மனிதராக அவர் வெளிப்படுத்தும் உணர்வுகள் மிகவும் நம்பகமாக இருக்கின்றன.
சிறுவனாக நடித்த நடிகரின் நடிப்பு படத்தின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்றாகும். அவன் பேசும் இயல்பான வசனங்கள், சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப வெளிப்படும் முகபாவனைகள், மற்றும் பெரியவர்களின் உலகத்தை புரிந்து கொள்ள முயலும் அவன் செய்கைகள் அனைத்தும் பார்வையாளர்களின் மனதை தொடுகின்றன. பாட்டி கதாபாத்திரமும் முக்கியமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. குறிப்பாக பாட்டி மற்றும் சிறுவனுக்கு இடையிலான உரையாடல்கள், அவர்களுக்கு இடையேயான பாசம், வாழ்க்கை பற்றிய தைரியமான வார்த்தைகள் ஆகியவை படத்தின் உணர்ச்சி ஆழத்தை அதிகரிக்கின்றன.
ஒளிப்பதிவு, இசை மற்றும் பின்னணி இசை ஆகியவை மலையாள சினிமாவுக்கே உரிய தரத்தில் அமைந்துள்ளன. காட்சிகள் இயல்பாகவும், உணர்வை வெளிப்படுத்தும் வகையிலும் படம் பிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இசை பல இடங்களில் கதையின் மனநிலையை உயர்த்துகிறது. குறிப்பாக பதட்டமான காட்சிகளில் பின்னணி இசை பார்வையாளர்களை கதையுடன் இணைத்து வைத்திருக்கிறது. படத்தின் கிளைமேக்ஸ் தான் முழுப் படத்திற்கும் ஒரு புதிய அர்த்தத்தை கொடுக்கிறது. எதிர்பார்க்காத ஒரு திருப்பம் கதையை முற்றிலும் வேறொரு கோணத்தில் கொண்டு செல்கிறது. இதனால் படம் முடிந்த பிறகும் அதன் தாக்கம் நீண்ட நேரம் மனதில் நிற்கிறது.

மொத்தத்தில் ‘பாலன்’ என்பது வெறும் ஒரு மர்மக் கதையல்ல; அது மனித உறவுகள், தப்பிப்பு வாழ்க்கை, தாய்மை உணர்வு மற்றும் சமூக அழுத்தங்களை ஒருங்கிணைக்கும் ஒரு உணர்வுப்பூர்வமான படைப்பாகும். சில இடங்களில் கதையின் ஓட்டம் குழப்பமாகத் தோன்றினாலும், நடிப்பு மற்றும் உணர்ச்சி ஆழம் அந்த குறைகளை மறைக்கிறது. குறிப்பாக மலையாள சினிமாவின் கதை சொல்லும் திறனை மீண்டும் நிரூபிக்கும் வகையில் படம் அமைந்துள்ளது. மலையாள சினிமாவின் தனித்துவமான கதையமைப்பை விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு ‘பாலன்’ கண்டிப்பாக ஒரு வித்தியாசமான அனுபவத்தை வழங்கும் படம் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
இதையும் படிங்க: திடீரென நடிகை கயாடு லோஹருக்கு என்னதான் ஆச்சி..! இன்ஸ்டாகிராம்ல இப்படி ஒரு பதிவு இப்ப தேவையா..!